به دلیل نبود اصول و چهار چوب برای وارد شدن به عرصه ی خوانندگی اگر همین الان از هر کسی که کنارتون هست بپرسید برای خوانندگی باید چه کار کنم میگه برو کلاس آواز و شمام میری کلاس آواز و پیش خودت میگی این دوره آموزشی تموم بشه دیگه میتونم در سطح آقا یا خانوم x و y بخونم و از اجرام لذت ببرم!

شما داخل اون کلاس مطالب ارزشمندی رو یاد میگیرید که براتون مفیده (البته اگر کلاسی رو که رفتید مربوط به سبکی باشه که میخواید کار کنید چون  اکثر کلاس های آواز کشورمون آواز اصیل سنتی رو آموزش میدن)

 بعضیا هم میرن کلاس سلفژ تا علم موسیقیشون بالا بره و گوش و هوش موسیقیشون قوی بشه

داخل این کلاسها هم مطالب ارزشمندی رو آموزش میبینید که برای خوانندگیتون مفیده اما هیچ کدوم اینها به دردتون نمیخوره تا زمانی که صدای توانمندی نداشته باشید

ردیف ها و فواصل و نت هایی که توی این کلاس ها یاد گرفتید تا زمانی که توانایه اجرای نتهای اون گامها و ردیف هارو نداشته باشید هیچ فایده ای براتون نداره

مثل این میمونه یک ماشین بخرید که موتور نداشته باشه.

از طرف دیگه هم ما برای حرف زدن نیازی به دانش خواندن و نوشتن نداریم ولی برای اینکه نحوه حرف زدنمون بهتر بشه حتما نیاز به دانش خواندن و نوشتن داریم.

برای خوانندگی هم نیازی به علم موسیقی نداریم ولی برای اینکه زیباتر اجرا کنیم حتما نیاز به علم موسیقی داریم.

اتفاقاتی که ممکنه برای اون عزیزانی که این دوره هارو قبل از صداسازی بگذرونن اینه که چون بدون آگاهی و بدون تسلط روی صداشون اجرا میکنن :

دچار گلو درد میشن ؛

صداشون میگیره؛

گلوشون دچار خوارش و سوزش میشه ؛

و … .

برای اینکه اجراهاشون با فشار و تنش همراه هست باعث میشه آسیب های جدی به تار های صوتی وارد بشه اساتید زیادی رو دیدم که میگن کمتر اجرا کنید و زمانی که اجرا می کنید هم کم تر در اوج اجرا کنید تا صداتون آسیب نبینه.

مثل این میمونه بهتون بگن کمتر رانندگی کن موتور ماشینت خراب نشه؛ این دیگه بد ترین نوع نگرش به آواز هست و نیازی به این پرهیز های بی منطق نیست.

فقط کافیه فشار و تنش رو از تار های صوتی بردارید و کنترل صدای خودتون رو بدست بگیرید.

اگر بخوام محدوده های صوتی رو به دنده های ماشین تشبیه کنم ، دنده ی یک میشه وکال فرای، دنده ی دو میشه صدای سینه، دنده سه صدای میکس، دنده چهار صدای سر و دنده پنج میشه صدای سوت که روی هم میشه پنج اکتاو صدای انسان ، که هر مرد و زنی این محدوده های صوتی رو با خودش داره.

حالا اگر فقط با دنده یک با سرعت ۱۰۰ کیلومتر برونید چه بلایی سر ماشینتون میاد؟

اینجاست که اهمیت کلاس های صدا سازی خودش رو خوب نشون میده.

صدا سازی دقیقا با سیستم تولید صدای شما کار داره تا به تمام محدوده های صداتون تسلط داشته باشین و بدون فشار آوردن و عربده کشیدن و آسیب زدن به تار های صوتی به راحتی حرف زدنتون اجرا کنید.

البته زمانی این نتیجه رو می گیرید که استاد صدا سازیتون علمش رو داشته باشه وگرنه اگر از روش های من درآوردی خودش یا از روش های آموزشی عهد بوق بخواد استفاده کنه و آموزش بده مثل : “داد بزن تا صدات باز شه” ، همون صدایی که دارید رو هم از بین میبره.

متأسفانه در حال حاضر تعداد اساتید عالم و حاذق صدا سازی کشورمون خیلی محدوده ؛

پس اولین قدم رو درست بردارید .

برای شروع باید بدونید قبل از اینکه بخواید بخونید باید صداتون رو گرم کنید (warm up).

توی اکثر استودیو ها زمانی که خواننده می خواد صداش رو ضبط کنه بهشون میگن :

خب بخون تا صدات گرم بشه

هرگز این کار رو نکنید به این دلیل که بیشترین آسیب رو به تارهای صوتیتون میزنید

یکی از ارزشمند ترین و مفید ترین تکنیک های گرم کردن صدا ، وکال فرای هست.

این تکنیک در بم ترین محدوده صوتی انسان (دنده یک ماشین) اجرا میشه و باعث میشه تارهای صوتی به هم نزدیک بشن و برای افرادی که صداشون هواداره خیلی مفیده و یک نوع ماساژ هم به حساب میاد که کاربرد پزشکی داره.

این تکنیک زمانی که صدا التهاب داره یا خسته شده خیلی برای بهبود صدا مفید هست .

نحوه ی اجرای این تکنیک رو در ویدیوی زیر می تونید ببینید.